Connection

"For me, the goal of any of the BDSM activities is to break barriers and boundaries, sending me into a more primal, raw connection...to erase the civilized conventions and attain that connection, space, where there is no skin, no outer layers, but simply raw primal emotion."  - Stacey

Dit citaat speelt al een paar dagen door mijn hoofd. Toen ik het voor de eerste keer las, enkele jaren geleden, raakte het me al omdat ik het ook écht zo ervaar. Door BDSM ben ik in staat om door het laagje beschaving heen te breken, om remmingen los te laten, om mezelf puur en eerlijk te laten zien. Dat vind ik zo heerlijk in BDSM, die pure connectie, 2 zielen die zich verbinden zonder dat ze gehinderd worden  door laagjes civilisatie. 

Misschien heb ik het niet helemaal goed geformuleerd want het klinkt vrij simpel zoals het hierboven staat. Het klinkt net alsof ik zomaar kan kiezen om dat laagje los te laten. Zo van "oh leuk, we gaan spelen, huppekee, weg laagje beschaving". Kon ik dat maar... dan was ik een veel makkelijkere en volgzamere sub.

Ter verduidelijking een situatieschets: Zaterdagavond, lichten uit, kaarsen aan. Het was duidelijk wat er van mij verwacht werd; onderdanigheid en gehoorzaamheid. Ik verzette me echter uit alle macht; ik duwde telkens weer de gag uit mijn mond, friemelde de touwtjes los, was brutaal en ondeugend... ik werd zelfs moe van mezelf en ik snapte het niet zo goed. Waarom deed ik dit nou? Waarom gedroeg ik me zo vervelend? Waarom zocht ik, alweer, zijn grenzen op?

Niet echt een geil BDSM verhaaltje dus, of een rozegeur-en-maneschijn verhaal over een bdsm-relatie die op rolletjes loopt. Misschien is het wel not-done om dit soort dingen te delen, misschien zijn dit slaapkamergeheimen die beter geheim blijven. Natuurlijk schaam ik me er ook wel voor. Maar toch wil ik het hier neerschrijven. Gewoon omdat "ze keken in mekaars ogen, zagen elkaars ziel, het wederzijdse begrip was eindeloos en ze leefden nog lang en gelukkig" misschien in sprookjes en in Hollywood werkt,  maar niet in het echte leven. Ook niet in het BDSM-echte-leven. Ook daar kijkt een Meester niet in je ogen, leest je gedachten en doet/laat/zegt dan precies hetgene waar het om ging. Jammer genoeg niet. En omgekeerd werkt het ook niet; omgekeerd lees ik niet in zijn ogen zijn verlangens zodat mijn grenzeloze onderdanigheid onmiddelijk en onstuitbaar naar boven komt om hem op zijn wenken te bedienen. Was het maar zo makkelijk...

Hoewel... nu hadden we een gesprek, gewoon zomaar midden in een sessie. Zaten we tegen elkaar aan te praten over het hoe en waarom. Zaten we samen te lachen om het absurde van de situatie. Besefte ik dat ik hem zat uit te dagen om door zijn beschavingsbarrière heen te breken zodat hij ook mijn barrière kon doorbreken. Ik kan dat niet zelf loslaten, ik heb een breekijzer nodig, ik heb Hem nodig. Ik moet Hem kunnen zien zoals Hij is, "primal, raw emotions". Ik heb Hem nodig om die maatschappelijke conventies te doorbreken. 

Zijn opwinding zien als Hij me slaat, Zijn stem horen die me beveelt, Zijn handen voelen in mijn haar en rond mijn keel, Zijn blik over me heen voelen gaan. Pijn, vernedering, schaamte, geilheid... emoties. Samen grenzen zoeken en verkennen. Los van de regels van de wereld, onze eigen regels ontdekken en maken.

En dat deden we de rest van de nacht. Intens gelukkig en met een blauwe kont viel ik in Zijn armen in slaap. 

En droomde ik dat ik gewoon een brave sub zou worden, een slavin die Hem gehoorzaamt als Hij met zijn vingers knipt, die zijn gedachten kan lezen en zelfs voor kan zijn. Zodat hij voor altijd en eeuwig van me zal houden. En ik neem me plechtig voor om mijn uiterste best te doen!

"Intimacy is based on shared vulnerability...nothing deepens intimacy like the experiences that we share when we feel flayed, with our skins off, scared and vulnerable, and our partner is there with us, willing to share in the scary stuff." - From The Ethical Slut by Dossie Easton, Catherine A. Liszt