Denkwerk

Het is behoorlijk confronterend om verliefd te worden op een vanille man. Zeker aangezien ik eigenlijk een traditioneel, monogaam, romantisch meisje ben en "spelen" naast mijn relatie dus geen optie voor me is. Tegelijkertijd ben ik me ervan bewust dat BDSM (ooooh... wat heb ik een hekel aan dat woord) bij me hoort, een geaardheid, een passie is.

Dan stel ik mezelf de vraag; wat in BDSM is precies belangrijk voor me? Wat in die hele coctail van activiteiten en gevoelens heb ik nodig om me goed te voelen, om mezelf te kunnen zijn. Want ook in een BDSM relatie doe je concessies, concessies aan mekaar. Een relatie is per definitie een interactie tussen 2 (of meer) personen en een relatie maak je dus samen, je maakt niet je eigen fantasietje werkelijkheid.

Als ik op die manier ga nadenken, kom ik vrij snel tot de conclusie dat BDSM voor mij uit 3 wezenlijke delen bestaat:

1. Activiteiten die me rustig maken of doen zweven, die me laten ontspannen, mijn hoofdje leeg maken, mijn gedachten stoppen. Bijvoorbeeld bondage, spanking, ... Het hoeft dan niet sexueel te zijn, het kan gewoon fysiek mijn spanning ontladen en mijn geest lekker leeg laten wegzweven. Vergelijkbaar met sporten of een goede massage. Lang leve de endorfines!
2. Sexueel getinte aspecten: Sexueel gezien ben ik absoluut onderdanig, hou ik ervan als een man duidelijk is, me leiding geeft, me ruw of hard aanpakt, me wil, kan en durft gebruiken, geile woorden fluistert, me hem laat pleasen, zich graag laat verwennen, aan mijn haren trekt en in mijn tepels knijpt, met me speelt, me laat smeken en piepen. Als het maar helder en duidelijk is, als er van mij maar niet word verwacht dat ik ga nadenken of initiatief nemen, ben ik allang blij en geil en gewillig. 
3. Relationele aspecten: Aangezien ik een behoorlijk assertief meisje kan zijn, is het voor mij in een relatie belangrijk dat ik een man tegenover me heb, een man die weet wat hij wil, een man die me op mijn plek kan en durft zetten, die de touwtjes in handen kan en wil nemen. Een man waarbij ik me veilig kan voelen, waarbij ik me klein kan en mag voelen, aan wiens voeten ik kan zitten en in wiens armen ik kan wegkruipen, een man waar ik respect voor heb en waar ik naar opkijk. Een man die ik wil verwennen en vertroetelen met alles wat ik in me heb.

Die delen kunnen natuurlijk gemengd worden en meer of minder extreem zijn. Ik hou ervan om mijn grenzen te verkennen, om te zien hoever ik kan gaan, ik hou van uitdagingen. O ja, en daarnaast heb ik ook nog een exhibitionistisch kantje...

Een aantal van deze aspecten zie, hoor en voel ik bij hem, in meer of mindere mate. En dat geeft me dan toch wel vertrouwen voor de toekomst. Het enige waar ik bang voor ben, is dat hij me ziet als een meisje met een afwijking, een "moeilijk" meisje. Dat hij BDSM ziet als een opgave en niet als een avontuur. Dat hij het ziet als een probleem in plaats van een kans.

Ik ben niet moeilijk, ik ben gewoon een meisje met een extraatje!