Ontdekken

Na ruim 9 maanden zijn we nog steeds mekaar aan het ontdekken. Ergens is het heel erg logisch, gewoon omdat je in een relatie steeds nieuwe dingen blijft ontdekken (als het een beetje een leuke relatie is tenminste) maar het valt me op dat het tempo een stuk lager ligt dan in mijn andere bdsm getinte relaties. Terwijl we elkaar toch elk weekend zien, van vrijdagavond tot maandagochtend, wat stukken meer is dan in mijn vorige relaties. De D/s relaties die ik hiervoor had waren grotendeels "speel" relaties; de basis was de gezamelijke voorliefde voor BDSM en het bijbehorende spel. De momenten die we dus samen hadden stonden ook grotendeels in het teken van BDSM en spelen.

Dat is nu anders. We hebben elkaar leren kennen op de eerste fetish- en BDSM beurs in Brussel, dus die gezamelijke interesse in BDSM is er zeker, maar we delen veel meer dan alleen onze voorliefde voor BDSM. We houden allebei van lekker eten en koken, we genieten van avonden met vrienden of gewoon met de kinderen, we houden van films en van samen Dr. House kijken, we gaan op bezoek bij familie, we gaan op vakantie, ... teveel om op te noemen en teveel om in een weekend te proppen. Concreet betekent dat dus dat de factor "tijd" meestal niet in ons voordeel werkt.

Daarnaast is er ook een bepaald soort voorzichtigheid, zowel bij Hem als bij mij. Omdat het niet om een "spel"relatie gaat. We willen graag een leven samen opbouwen, een leven met alles erop en eraan. En dan is het een stuk complexer om BDSM daarin te integreren op een manier die voor ons allebei waardevol en "fulfilling" is. Want hoewel ik in BDSM onderdanig ben, is dat in het dagelijkse leven niet het geval. En in theorie zou ik dat wel willen, maar in praktijk kan ik dat moeilijk loslaten. Plus dat het ook niet evident is om uit te vinden in hoeverre ik dat wil en kan loslaten. Hij vindt een onderdanige vrouw supergeil maar hij vindt het ook prettig als ik zelfstandig ben, als ik mijn leven zelf kan regelen en vormgeven. Hij vindt het leuk om in mij een evenwaardige gespreks- en levenspartner te vinden.

Bovendien houden we van elkaar. Dat maakt alles veel leuker en intenser, maar ook ingewikkelder. Dat maakt dat je een stuk voorzichtiger ben. Want uiteindelijk genieten we heel erg van wat we nu hebben en zijn we bang om het kapot te maken. En dus vorderen we liever met kleine stapjes dan met rasse schreden.

En soms ben ik dan een beetje ongeduldig en gefrustreerd, soms zou ik niet liever willen dan dat hij me aan mijn haren over de grond sleurt, me tot bloedens toe mept en me dan nog even verkracht... maar ik realiseer me ook dat dat wel eens helemaal verkeerd zou kunnen uitpakken. Dus zit dat er (nog) niet in wegens teveel risico. Maar erover fantaseren, blijft natuurlijk wél lekker!

Nu ik dit teruglees lijkt het allemaal een beetje saai en zoutloos, maar dat is het niet! We genieten vaak en veel van elkaar en van D/s.

• Zoals wanneer Hij me in mijn gezicht slaat en dan zijn pik in mijn mond duwt en dan nog een keer slaat en in het onbewaakte momente na de slag zijn pik diep doorduwt, mijn keel in. En nog een keer, en nog een keer...
• Of zoals wanneer Hij mijn borsten afbindt en ik acuut wegzak in subspace.
• Of wanneer Hij me vastbindt en me vervolgens gebruikt, zoals hij het wil.
• Of wanneer ik gewoon lekker aan zijn voeten mag zitten met mijn hoofd op zijn knieën en zijn hand in mijn haren.

Mmmm... gelukkig is het vrijdag!