Drukte en verlangen

Mijn hele huis staat op haar kop (ja, ik heb een vrouwelijk huis ;-)). Alle oude, tochtige, enkelglazige ramen en deuren zijn vervangen door gloednieuwe, perfect sluitende, hoogrendementsbeglaasde ramen. Het ziet er prachtig uit maar het stof en de rotzooi waarmee het gepaard ging, lijkt van geen wijken te willen weten. Ik poets me al een hele week een ongeluk en inmiddels zie ik door het bos de bomen wel weer, maar leuk is anders. Voordeel is wel dat de grote voorjaarsschoonmaak tegelijkertijd gedaan is :-D.

Mijn Meester werkt zich ondertussen een ongeluk in een strandtent in Cannes. Dat is een jaarlijks terugkerende bezigheid van hem, hij is immers afkomstig uit Cannes en tijdens het filmfestival is het er een drukte van belang. Jammer genoeg kan ik niet naar hem toe en moet ik hem dus ruim 2 weken missen. Terwijl hij tussen de diva's en de vamps rondloopt... Jaloers, ikke? Misschien een ietsie pietsie. Maar tegelijk geniet ik van dat gevoel, gewoon omdat het me vertelt dat ik, ondanks mijn twijfels af en toe, toch wel heel veel om hem geef en bang ben hem te verliezen. Dat mijn stoere ik toch een plekje in mijn hart heeft gemaakt voor hem. Dus geniet ik van die jaloezie. Temeer omdat het niet al te eng is; dagelijks hoor ik hem via de telefoon, krijg ik sms'jes, laat hij me weten dat hij aan me denkt. En hij vertelt me dat hij me leuker vindt dan al die diva's en vamps, dat ik zijn bijzondere meisje ben. Raar maar waar.

En dus wacht ik geduldig tot hij terugkomt, terug naar mij, terug naar huis, ons huis, mét nieuwe ramen en deuren!