Meisjes aan de macht!

Nog 3 maanden wachten en dan krijg ik een metekindje, mijn allereerste metekindje! Mijn beste vriendin is zwanger en ik mag meter worden. Glunder glunder glunder!

En ik ben zo verschrikkelijk trots op haar! Ze werd totaal onverwacht en ongepland zwanger van een one-night-stand en nu wordt ze een bewust alleenstaande moeder. De afgelopen maanden heeft ze een heel knus huisje gekocht, ze combineert 3 jobs en ze is daarenboven nog een superleuke vriendin! Ondanks alle angsten en twijfels die ze heeft, zet ze zich 300% in en ik weet zeker dat ze een geweldige mama wordt! Ze is zo'n doorzetter, zo zelfstandig, intelligent en lief dat het overduidelijk is dat haar babietje absoluut niks tekort zal komen, papa of geen papa!

En ik voelde me heel vereerd toen ze me vroeg om meter te worden, zeker omdat ze het vroeg omdat ze vindt dat ik een goede levensvisie had en dat ik haar kind relevante dingen zou kunnen bijbrengen in het leven. Ik werd er helemaal stil van... natuurlijk wil ik graag meter zijn. Zij is de enige van mijn "vanille" vrienden die weet van mijn BDSM-deel. En me er nooit voor veroordeeld of vreemd bekeken heeft. Zij is ook de enige die in de auto stapte en naar me toe kwam toen ik mijn burn-out had. En ze is degene die, toen mijn ex binnenkwam om de kinderen op te halen, spontaan uitriep "Amai, gij zijt dik geworden!". En ze durft me zeggen dat ik stom bezig ben als daar reden voor is, en dan luister ik ook naar haar. En als ik niet naar haar luister, zal ze nooit zeggen "zie je wel, ik had het toch gezegd". Ze is zelfs eens met me mee gegaan naar een bondage-avond, gewoon om te zien wat ik daar nu zo leuk aan vind. Kortom, een echte vriendin, zo één van het ouderwetse soort.

We zaten gisteren samen op de bank en ik voelde het kindje trappelen en bewegen in haar buik, het was zo wonderlijk en zo mooi... Als ze gaat bevallen, wil ze ook graag dat ik er bij ben. En ook dat vind ik een enorme eer. De geboorte is zo'n wonder, zo'n prachtig moment, dat het heel bijzonder is om daarbij te mogen zijn. En dus voel ik me stiekem ook een beetje "vader", ik beleef nu een zwangerschap mee vanaf de zijlijn maar toch dichtbij.

Alleen jammer dat we 120km uit elkaar wonen... Maar dat is al bijna 15 jaar zo en dat heeft onze vriendschap niet veranderd. Soms is afstand gewoon niet zo belangrijk. Maar ik denk toch dat op het moment dat ik het telefoontje krijg dat de bevalling begonnen is, elke kilometer er eentje teveel zal zijn!



Doorheen haar tranen zag ze hem verdwijnen
De allermooiste jongen van haar straat
Hij zei: ‘k wil nergens meer met jou verschijnen
Ik heb geen behoefte aan je kinderpraat

Maar door het raam
Zag zij haar vriendinnen
Ze riepen haar naam
En schreeuwden het uit

Alle meisjes aan de macht
Laat je nooit door iemand kleineren
Hou je klaar vannacht
Zet de ladder bij het raam

Grijp de macht
En het tij zal weldra gaan keren
Het is meisjesnacht
Wacht maar op de volle maan

Net over twaalven klom ze naar beneden
Volgde de meisjes tot vlakbij het woud
Ze hadden allen evenveel geleden
Dezelfde kerel veel te veel vertrouwd

Ze voelde magie
Een eeuwige vriendschap
Geen greintje verdriet
Hij was haar niet waard

Alle meisjes aan de macht
En zijn foto scheurde aan flarden
Hou je klaar vannacht
Want de meisjes zijn paraat

Grijp de macht
Ach het leven zal je wel harden
Voel je ook die kracht
Onze vriendschap in ‘t kwadraat

Toch groeiden ze uit elkaar
De meesten gingen trouwen
Een leventje kant en klaar
Zou zij zich dit nooit berouwen, berouwen

Alle meisjes aan de macht
En ze kreeg een pracht van een dochter
En op meisjesnacht
Trok ze naar het woud met haar

Een vrouwenlach
Maakte haar even achterdochtig
Maar ‘t was meisjesnacht
Al haar vriendinnen waren daar

Alle meisjes aan de macht
Laat je nooit door iemand kleineren
Voel jij ook die kracht
Onze vriendschap in ‘t kwadraat

Alle meisjes aan de macht
En het tij zal weldra gaan keren
Want het is meisjesnacht
Wacht maar op de volle maan

Alle meisjes aan de macht
Voel jij ook die kracht
Alle meisjes aan de macht